x

Chapter 6 - A Dream Like Love

MABILIS lang na lumipas ang mga araw. Isang linggo na lang bago ang nutrition month pageant kaya naman puspusan na ang pag-eensayo ng mga kalahok.

Si Mama tuwang-tuwa dahil nasali ako sa ganoong patimpalak. Ayaw ko naman kasi talagang sumali sa mga ganoon kaya lang hindi naiwasan ngayon. Nadaya ako ‘e.

Kasalukuyan akong nasa gym kasama ang iba pang kasali sa pageant nakaupo sa bench. Binigyan kami ng fifteen minutes break nang coach namin. Katabi ko sa upuan si Adrian, partner ko.

“Ah, shit! Nalimutan ko sa room 'yong bottled water ko.” Kanina ko pa hinahalungkat yung bag ko. And it's late when I realized na naiwan ko pala sa room na nasa back pack ko na lalagyan nang mga books.

“Ibibili na lang kita sa labas, Amarie, o gusto mo dito na lang?” Iniabot niya sa akin yung lalagyan niya ng tubig. “Hindi ko pa naman naiinu–”

“Here,” nagulat ako nang makita si Jairus sa harapan ko. Halos ingudngod na niya sa akin yung lalagyan niya ng tubig.

“A-ah,” nataranta ako dahil nasa harap ko siya. Hindi alam kung tatanggapin ba ang tubig na ibinibigay niya.

Bakit ganito? Natataranta ako sa simpleng gawi niya na iyon.

“Hindi na, Jairus. Ito na lang sa akin.” Singit ni Adrian na pilit din na ibinibigay sa akin ang tubig niya.

Masama siyang tiningnan ni Jairus. “I got this.”

“Hindi na, ito na lang.” Pilit pa ni Adi.

Hindi ako maka-singit sa usapan nila. Magka-harap na sila at nagsusukatan ng tingin habang ang mga kamay ay naka-extend para iabot sa akin ang mga bottled water nila. Natatakot ako para kay Adrian alerto na kasing nakamasid ang mga bodyguards ni Jairus.

“Para kayong sira,” tumayo ako sa gitna nilang dalawa at bahagya silang itinulak. “Bibili ako nang akin. Tabi!” Hinawi ko sila at naglakad palabas ng gym.

Pero hindi pa ako tuluyang nakakalabas nang pumito ang trainor namin at pinababalik na kami sa formation. Kahit na nauuhaw napilitan na akong bumalik titiisin ko na lang hanggang sa next break. Nakakainis naman kasi ang mga lalaking iyon e.

Pinapila na kami. Isa-isang naglalakad sa stage ang bawat kalahok at kaniya-kaniya nang style sa posing. Una sa hanay ang mga first year at kasunod na ang mga higher years. Nang ako na ang kasunod, nakataas ang noo na umakyat ako sa platform. Ginalugad ko ang bawat sulok nang stage at ginawa ang pose na itinuro sa akin ni Lara.

Pati ang pag-akyat sa stage kasama ang partner ay pinraktis din namin. Hanggang sa pag-sayaw kapag itinalaga na kung sino ang nanalo at dahil hindi pa alam, by partner nang sections ang magkaka-partner.

Halos matumba ako habang nagsasayaw nang mapansin kung sino ang katabi namin na pareha. Sina Jairus at Olivia. Tinatapunan ako nang babae ng tinging mapang-maliit nginisihan ko naman siya. Apat na pareha lang sa special section ang kasali dahil isang section lang naman kada year sa kanila.

“Sumali ka pa, matatalo rin naman.” Aniya na tiningnan pa ako head to toe. At ang bruha naka-six inch heels na agad ‘e hindi pa naman pinagsusuot ng ganoon.

“Sigurado ka?" I give her my most irritating smirk. “May nagsabi kasi sa'kin na galingan ko para partner kami. And I intended to do that.”

I saw how Jairus' mouth turns up as if suppressing a smile bahagya pang namumula ang tainga niya.

Olivia scoffed. “You wish.”

“Yeah, I do.”

Hindi na siya nakasagot nang i-dismiss na kami nang trainer para sa lunch break. Magkasabay kaming naglalakad ni Adi patungo sa mga bag namin sa bench.

“Amarie, sabay tayong mag-lunch?”

“Pwede rin naman,” Pagpayag ko dahil alam kong tapos na si Lara kumain ng lunch. Almost one na kasi at tapos na ang lunch break nang regular students na hindi kasali sa pageant.

“Labas tayo?” Kumakamot sa ulo na tanong niya. “Or sa canteen na lang?”

“Actually, she hates the food on the canteen kaya ipinagbaon ko na siya at sabay kaming kakain.”

airus holding two lunch box. Hindi ko alam kung anung nangyari pero a

in na iyon ng mga estudyante nang Cuarteros, maging ni Olivia

y?” Kahit na kabado n

aas pa niya ang dalawang lunch box

y Adi na naiiling. “

.” Naka-ngiting ani Adi

lumapit. Ibinigay niya doon ang gamit ko saka niya ako iginiya papalabas ng gym at patungo sa

e house sa kab

How the

n this, do

siya nang hindi mak

rteros. You see that?” Itinuro

gate na iyon tanaw na ang tree house dahil ma

ila doon.” Tukoy niya

bighani sa akin. Hindi pala. Malawak na bulaklakan ang nasa ibaba nang tree hou

ad. Nag-iisa ang malaking puno na kinalalagyan ng tree house. May n

alaman na doon kami sasakay. Kahon iyon na kasya ang tatlong tao sa loob at transparent siya. Sumilid kami doon kasama ang isang

mini-el

ang view, maging ang buon

ng makarating sa tree house a

“Ro

H

may isang babae ang nagb

, Jairus. H

ng ilaw. Parang isang maliit na modern house ang tree h

she harmless or I need to activate th

airus, nakakatakot. Napakapit tul

scare our vi

. “She's Crishan Amarie Zaraga, you're belo

airus habang naglalakad kami

What is she talki

mesa, para itong mesa nang mga Chinese o Japanese ba iyon

he can search anything in just a second. Pwede kang magtanong

ong naguluhan sa mga p

eet Roan, my all around security. She's a robot. Connected siya sa mga earpiece na

human,” Tumayo na rin ako at h

urtle neck at fitted iyon na hanggang itaas ng tuhod kaya kita ang hub

yon na tila isa talaga siyang tao. Ang taas din niya pero mas mataas pa rin sa kaniya nang kaunti si J

.” Sagot nito. “You guys start t

hank you

syado ng ambiance at masarap ka-kwentuhan si Roan ang dami niya

, Amarie.” Pahayag ni Jairus nang mapansin

“W

aman do'n naglalagi si Roan, kasa-

o ka, ah?” Pan

ahala ka

ro ilang hakbang lang naman bumalik din siya at sinabayan ulit ako hangg

“Amar

“H

attention to me!” Naka-n

hink he's a grown up man. Iyong tipong CEO nang isang empire, iyong t

high school boy. A mysterious high school